வெள்ளி, 8 மே, 2009

பசப்பு என்றால் என்ன?


பசப்பு என்றால் என்ன?


முன்னுரை:


பசப்பு என்ற சொல் சங்க காலத்தில் இருந்து இன்றுவரை பயன்படுத்தப் பட்டு வரும் பல சொற்களில் ஒன்று. ஆனால் இச் சொல்லுக்கு நாம் கொண்டிருக்கும் பொருள் தான் தவறாக உள்ளது. இச் சொல்லின் உண்மையான பொருள் பற்றியும் அது எவ்வாறெல்லாம் திரிந்து வேறுபல பொருட்களுக்கு இடமளித்தது என்பது பற்றியும் இக் கட்டுரையில் காணலாம்.

சொல்வடிவங்கள்:

பசப்பு என்ற சொல் இலக்கியங்களில் பல்வேறு வடிவங்களில் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. அவற்றை கீழ்க்காணுமாறு வகைப்படுத்தலாம்.

  1. பசலை            2. பசப்பு,           3. பசத்தல்

இந்த மூன்று வடிவங்களும் ஒரு பொருளையே குறித்து வந்துள்ளன.

அகராதிகள் காட்டும் பொருட்கள்:

தமிழ் அகராதிகள் பசப்பு என்ற சொல்லின் வடிவங்களுக்கு என்ன பொருள் கூறுகின்றன என்று கீழே காணலாம்.

சென்னை தமிழ்ப் பேரகராதி (பசப்பு):
பாசாங்கு, பச்சை நிறம், பெண்களின் ஒருவித மேனி அழகு.
சென்னை தமிழ்ப் பேரகராதி (பசப்புதல்):
ஏமாற்றுதல், அலப்புதல்.
சென்னை தமிழ்ப் பேரகராதி (பசலை):
அழகுத் தேமல்; பொன் நிறம்,

கழகத் தமிழ்க் கையகராதி (பசலை):
அழகுத் தேமல், பொன்னிறம், காமநிறவேறுபாடு, மனவருத்தம், இளமை.
கழகத் தமிழ்க் கையகராதி (பசத்தல்):
பசுமையாதல், நிறம் வேறுபடல், பொன்னிறமாதல்.

தற்போதைய நடைமுறைப் பொருள்:

இக்காலத்தில் 'பசப்பு' என்ற சொல்லை ஒரே ஒரு பொருளில் பயன்படுத்துகின்றனர். 'சும்மா அழுது பசப்பாதே', 'அவள் ஒரு பசப்புக்காரி' ஆகிய தொடர்கள் நடைமுறையில் உள்ளவையே. இத்தொடர்களில் வரும் பசப்பு என்ற சொல் 'நடித்தல், ஏமாற்றுதல்' ஆகிய பொருட்களில் பயன்படுத்தப் பட்டு உள்ளது.

சொல்பயன்பாடு:

பசப்பு, பசலை, பசத்தல் ஆகிய சொற்கள் நூற்றுக்கும் அதிகமான பாடல்களில் பயின்று வந்துள்ளன. அத்தனை பாடல்களையும் ஈண்டு விரித்தால், கட்டுரை பெரிதாகும் என்ற போதிலும், ஒரு சிறப்பான காரணம் பற்றி, அவை அனைத்தும் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. இக் காரணம் என்ன என்பதை முடிவுரையில் காணலாம்.

நம் போல் பசக்கும்_காலை தம் போல் - குறு 183/2
என் செய பசக்கும் தோழி என் கண்ணே - ஐங் 169/5
பாராட்டா_கால் பசக்கும் நுதல் எனவும் உள அன்றோ - கலி 25/22
பைதல ஆகி பசக்குவ-மன்னோ என் - கலி 142/22
நறு நுதல் பசத்தல் அஞ்சி - நற் 1/8
பல் இதழ் உண்கண் பசத்தல் மற்று எவனோ - ஐங் 170/4
ஏர் திகழ் ஒண்_நுதல் பசத்தல்/ஓரார்-கொல் நம் காதலோரே - ஐங் 225/4,5
நன் நுதல் பசத்தல் ஆவது துன்னி - ஐங் 234/2
நன் நுதல் பசந்த படர் மலி அரு நோய் - நற் 322/9
ஏதிலாளற்கு பசந்த என் கண்ணே - ஐங் 34/4
கொன்றை பூவின் பசந்த உண்கண் - ஐங் 500/1
பாடு இன்றி பசந்த கண் பைதல பனி மல்க - கலி 16/1
பொன் என பசந்த கண் போது எழில் நலம் செல - கலி 77/12
பனி வார் உண்கணும் பசந்த தோளும் - அகம் 359/1
பசந்த மேனியொடு படர் அட வருந்தி - புறம் 159/6
காமம்-கொல் இவள் கண் பசந்ததுவே - நற் 35/12
பசந்தவர் பைதல் நோய் பகை என தணித்து நம் - கலி 32/14
பசைஇ பசந்தன்று நுதலே - குறு 87/4
இனி பசந்தன்று என் மாமை கவினே - ஐங் 35/4
பல்லோர் அறிய பசந்தன்று நுதலே - ஐங் 55/4
இனி பசந்தன்று என் மாமை கவினே - ஐங் 144/3
பாஅய் பாஅய் பசந்தன்று நுதல் - கலி 36/12
பைபய பசந்தன்று நுதலும் சாஅய் - அகம் 95/1
பசந்தன்று காண்டிசின் நுதலே அசும்பின் - அகம் 376/13
நுதல் பசந்தன்றே தோள் சாயினவே - அகம் 227/1
தாம் பசந்தன என் தட மென் தோளே - குறு 121/6
பீர் அலர் போல பெரிய பசந்தன - கலி 143/49,50
பசந்தனள் என்பது உணராய் பல் நாள் - நற் 351/3
பசந்தனள் பெரிது என சிவந்த கண்ணை - ஐங் 366/2
நனி பசந்தனள் என வினவுதி அதன் திறம் - அகம் 48/3
பசந்தனள்-மன் என் தோழி என்னொடும் - குறு 303/5
பைஇ பைய பசந்தனை பசப்பே - நற் 96/11
நனி மிக பசந்து தோளும் சாஅய் - நற் 237/1
நயந்தோர் உண்கண் பசந்து பனி மல்க - ஐங் 37/2
அளியவோ அளிய தாமே ஒளி பசந்து - ஐங் 455/3,4
பசந்து நீ இனையையாய் நீத்தலும் நீப்பவோ - கலி 150/10
கண் பனி ஆகத்து உறைப்ப கண் பசந்து - அகம் 146/11,12
சிறு நுதல் பசந்து பெரும் தோள் சாஅய் - அகம் 307/1
பசலை மேனி நோக்கி நுதல் பசந்து - அகம் 398/5,6
பூ போல் உண்கண் பசந்து தோள் நுணுகி - புறம் 96/4
சுடர் புரை திரு நுதல் பசப்ப- நற் 108/8,9
நன் மா மேனி பசப்ப/நம்மினும் சிறந்த அரும் பொருள் தரற்கே - குறு 331/7,8
சுடர் நுதல் பசப்ப சாஅய் படர் மெலிந்து - ஐங் 107/2
நன் மா மேனி பசப்ப/செல்வல் என்ப தம் மலை கெழு நாடே - ஐங் 221/3,4
ஆய் மலர் உண்கண் பசப்ப/சேய் மலை நாடன் செய்த நோயே - ஐங் 242/4,5
ஆய் நலம் பசப்ப அரும் படர் நலிய - ஐங் 318/1
வாள் நுதல் பசப்ப செலவு அயர்ந்தனையே - ஐங் 423/2
ஒண் நுதல் பசப்ப நீ செலின் தெண் நீர் - ஐங் 424/2
பல் இதழ் மலர் உண்கண் பசப்ப நீ சிதைத்ததை - கலி 45/11
ஆங்கே அரி மதர் உண்கண் பசப்ப நோய் செய்யும் - கலி 82/20
ஆய் இதழ் உண்கண் பசப்ப தட மென் தோள் - கலி 112/24
திரு நுதல் பசப்ப நீங்கும் - அகம் 186/19
பூ கணும் நுதலும் பசப்ப நோய் கூர்ந்து - அகம் 329/1
உண்கண் பசப்பது எவன்-கொல் அன்னாய் - ஐங் 21/4
மென் தோள் பசப்பது எவன்-கொல் அன்னாய் - ஐங் 28/4
மேனி பசப்பது எவன்-கொல் அன்னாய் - ஐங் 217/4
ஒண் நுதல் பசப்பது எவன்-கொல் அன்னாய் - ஐங் 219/4
சில் நிரை ஓதி என் நுதல் பசப்பதுவே - ஐங் 222/4
நன் நுதல் பசப்பவும் நறும் தோள் நெகிழவும் - ஐங் 227/2
மென் தோள் நெகிழவும் திரு நுதல் பசப்பவும் - ஐங் 230/3,4
நன் நுதல் பசப்பவும் ஆள்வினை தரீஇயர் - அகம் 77/1
நன் நுதல் பசப்பவும் பெரும் தோள் நெகிழவும் - அகம் 85/1
ஓதி ஒண் நுதல் பசப்பித்தோரே - ஐங் 67/5
நன் நுதல் பசப்பினும் பெரும் தோள் நெகிழினும் - நற் 151/1
பீர் இவர் மலரின் பசப்பு ஊர்ந்தன்றே - நற் 197/2
சிறு மெல் ஆகம் பெரும் பசப்பு ஊர - நற் 358/2
நுதல் பசப்பு இவர்ந்து திதலை வாடி - குறு 185/1
கை வளை நெகிழ்தலும் மெய் பசப்பு ஊர்தலும் - குறு 371/1
பசப்பு அணிந்தனவால் மகிழ்ந என் கண்ணே - ஐங் 45/4
பல் இரும் கூந்தல் பசப்பு நீ விடின் - ஐங் 429/1
மை இல் வாள் முகம் பசப்பு ஊரும்மே - கலி 7/8
பாம்பு சேர் மதி போல பசப்பு ஊர்ந்து தொலைந்த_கால் - கலி 15/17
நிறன் ஓடி பசப்பு ஊர்தல் உண்டு என - கலி 16/21
நுதல் ஊரும் பசப்பு ஆயின் நுணங்கு_இறை அளி என்னோ - கலி 28/15
போர்ப்பது போலும் பசப்பு - கலி 33/15,16
ஆய் இழை மேனி பசப்பு - கலி 42/32
பிறை நுதல் பசப்பு ஊர பெரு விதுப்பு உற்றாளை - கலி 99/10
பழி தபு வாள் முகம் பசப்பு ஊர காணும்_கால் - கலி 100/18
வாள் நுதல் பசப்பு ஊர இவளை நீ துறந்ததை - கலி 127/17
நுதலும் நுண் பசப்பு இவரும் தோளும் - அகம் 171/1
நோய் மலி வருத்தமொடு நுதல் பசப்பு ஊர - அகம் 205/6
ஆக மேனி அம் பசப்பு ஊர - அகம் 333/2
பைஇ பைய பசந்தனை பசப்பே - நற் 96/11
பிறை ஏர் திரு நுதல் பாஅய பசப்பே - நற் 167/11
யாங்கு ஆகின்று-கொல் பசப்பே நோன் புரி - நற் 388/2
அம் கலுழ் மேனி பாஅய பசப்பே - குறு 143/7
தேம் கமழ் திரு நுதல் ஊர்தரும் பசப்பே - குறு 205/7
தொடு_வழி தொடு_வழி நீங்கின்றால் பசப்பே - கலி 130/21
இல் ஆகின்று அவள் ஆய் நுதல் பசப்பே - கலி 144/73
இரும் சூழ் ஓதி ஒண் நுதல் பசப்பே - அகம் 102/19
தீது இலாட்டி திரு நுதல் பசப்பே - அகம் 354/14
சிறு தாம்பு தொடுத்த பசலை கன்றின் - முல் 12
யாணது பசலை என்றனன் அதன் எதிர் - நற் 50/7
பசலை ஆகி விளிவது-கொல்லோ - நற் 63/7
நுதலும் பசலை பாயின்று திதலை - நற் 133/3
அடு பால் அன்ன என் பசலை மெய்யே - நற் 175/9
பழ நலம் இழந்து பசலை பாய - நற் 219/2
நாற்றம் இன்மையின் பசலை ஊதாய் - நற் 277/8
நன் நுதல் பரந்த பசலை கண்டு அன்னை - நற் 288/5
அணி நலம் சிதைக்கும்-மார் பசலை அதனால் - நற் 304/7
பசலை ஊரும் அன்னோ பல் நாள் - நற் 326/7
பசலை பாய்தரு நுதலும் நோக்கி - நற் 368/7
அயல் இல் பெண்டிர் பசலை பாட - நற் 378/7
பசலை ஆர்ந்த நம் குவளை அம் கண்ணே - குறு 13/5
பசலை உணீஇயர் வேண்டும் - குறு 27/4
நன்_நுதல் பசலை நீங்க அன்ன - குறு 48/5
பசலை ஆகா ஊங்கலங்கடையே - குறு 339/7
பசலை ஆகி விளிவது-கொல்லோ - குறு 381/3
பாசி அற்றே பசலை காதலர் - குறு 399/2
பசலை கொள்வது எவன்-கொல் அன்னாய் - ஐங் 29/5
மாயோள் பசலை நீக்கினன் இனியே - ஐங் 145/3
பசலை பாய பிரிவு தெய்யோ - ஐங் 231/4
மெல் இறை பணை தோள் பசலை தீர - ஐங் 459/1
பனி மலர் நெடும் கண் பசலை பாய - ஐங் 477/1
பிறை ஏர் சுடர் நுதல் பசலை - கலி 125/23,24
அரி நுண் பசலை பாஅய் பீரத்து - அகம் 45/7
ஆய் மலர் உண்கண் பசலை/காம நோய் என செப்பாதீமே - அகம் 52/14,15
நம்மொடு பசலை நோன்று தம்மொடு - அகம் 103/13
பசலை பாய்ந்த நுதலேன் ஆகி - அகம் 135/3
பசலை பாய்ந்த மேனியள் நெடிது நினைந்து - அகம் 169/9
பொன் நேர் பசலை பாவின்று-மன்னே - அகம் 172/18
பழங்கண் கொண்ட பசலை மேனியள் - அகம் 174/9
பொன் ஏர் பசலை ஊர்தர பொறி வரி - அகம் 229/13
வைகல்-தோறும் பசலை பாய என் - அகம் 253/1
நலம் கவர் பசலை நலியவும் நம் துயர் - அகம் 273/5
நன் நுதல் பாஅய பசலை நோயே - அகம் 317/24
பசலை மாய்தல் எளிது-மன் தில்ல - அகம் 333/19
நலம் கவர் பசலை நல்கின்று நலிய - அகம் 347/2
பசலை மேனி நோக்கி நுதல் பசந்து - அகம் 398/5
பாழ் ஊர் நெருஞ்சி பசலை வான் பூ - புறம் 155/4
பசலை நிலவின் பனி படு விடியல் - புறம் 392/3
பொன் நேர் பசலைக்கு உதவா மாறே - நற் 47/11
விருந்து இறைகூடிய பசலைக்கு - நற் 247/8,9
பசலைக்கு ஒல்கா ஆகுதல் பெறினே - ஐங் 36/5
மேனி மறைத்த பசலையள் ஆனாது - கலி 143/6
நன் நிறம் பரந்த பசலையள் - அகம் 234/17,18
பல் நாளும் படர் அட பசலையால் உணப்பட்டாள் - கலி 48/16
பாயின பசலையால் பகல் கொண்ட சுடர் போன்றாள் - கலி 132/10
நுதல் கவின் அழிக்கும் பசலையும் - நற் 73/10,11
மதன் இல் மா மெய் பசலையும் கண்டே - நற் 244/11
வேய் புரை மென் தோள் பசலையும் அம்பலும் - கலி 39/49
ஓதி ஒண் நுதல் பசலையும் மாயும் - அகம் 251/2
நலம் கவர் பசலையை நகுகம் நாமே - ஐங் 200/4
நுதல் இறைகொண்ட அயல் அறி பசலையொடு - அகம் 235/17,18
என் பசந்த மென் தோள் இனி - திணை150:3 117/4
மேனி சிதையும் பசந்து - கைந்:1 1/4
முறி எழில் மேனி பசப்ப அருள் ஒழிந்து - திணை50:2 15/3
பெரும் பீர் பசப்பித்தீர் பேர்ந்து - திணை150:3 116/4
பள்ளியுள் பாயும் பசப்பு - கார்40 27/4
என் அணிந்த ஈடு இல் பசப்பு - திணை150:3 63/4
மேனி பசப்பு கெட - திணை50:1 4/4
மணி எழில் மேனி மலர் பசப்பு ஊர - திணை50:5 47/2
ஊர் தரும் மேனி பசப்பு - கைந்:3 27/3
முயங்காக்கால் பாயும் பசலை மற்று ஊடி - நாலடி:40 1/1
வாடும் பசலை மருந்து - கார்40 4/4
கூர்ந்த பசலை அவட்கு - கார்40 25/4
படர் பசலை பாயின்று தோள் - ஐந்70:5 67/4
மென் முலை மேல் ஊர்ந்த பசலை மற்று என் ஆம்கொல் - திணை50:3 22/1
செம் சுணங்கின் மென் முலையாய் சேர் பசலை தீர் இஃதோ - திணை50:3 24/1
பொன் அம் பசலையும் தீர்ந்தது பூங்கொடி - கைந்:5 60/1
பசந்த மேனியள் படர் உறு மாலையின் - புகார் 8/68
பசந்த மேனியள் படர் நோய் உற்று - மது 13/68
திசை முகம் பசந்து செம் மலர் கண்கள் - புகார் 4/5
அந்தி என்னும் பசலை மெய்யாட்டி - மணி 5/140
பனி கொள் மா மதி போல் பசப்பு ஊர யான் - சிந்தா:6 1510/3
தொடி தோள் நடப்ப தோள் தேம்ப துணை வெம் முலைகள் பசப்பு ஊர - சிந்தா:7 1659/3
பறையாய் அறையும் பசப்பு என்று பகர்ந்து வாடி - சிந்தா:8 1963/3
கண் பசலை பூத்த காமம் - சிந்தா:1 231/1
பொன் தெளித்து எழுதி அன்ன பூம் புற பசலை மூழ்கி - சிந்தா:1 371/2
தோள் முதல் பசலை தீர தோன்றலை பருகுவார் போல் - சிந்தா:2 470/2
சிலையார் திரு நுதலும் செம் பசலை மூழ்க - சிந்தா:3 732/2
பொறையார் வன முலையும் பூம் பசலை மூழ்க - சிந்தா:3 733/2
திருந்து ஏர் பிறை நுதலும் செம் பசலை மூழ்க - சிந்தா:3 734/2
போக்கினாள் வளையும் போர்த்தாள் பொன் நிற பசலை மூழ்கிற்று - சிந்தா:5 1291/2
வருவர் நம் கேள்வர் இன்னே வாள் நுதல் பசலை தீர - சிந்தா:7 1740/1
முகிழ்ந்து ஏந்து இள முலை மேல் பொன் பசலை பூப்ப - சிந்தா:9 2051/2
பொன் பசலை பூப்ப பொரு கயல் கண் முத்து அரும்ப - சிந்தா:9 2051/3
பருகினேற்கு ஒளித்து நீ பசலை நோயொடும் - சிந்தா:13 2678/1
நிரோதனை அம்பின் கொன்றான் நித்தை நீள் பசலை பேரோர் - சிந்தா:13 3080/3
வில் தங்கு புருவம் நெற்றி வெயர் வர பசலை விம்மி - பால:21 13/1
பரந்து மீன் அரும்பிய பசலை வானகம் - அயோ:5 6/1
இல் நிற பசலை உற்று இருந்த மாதரின் - கிட்:10 116/2
புருவத்தார் மேனி எல்லாம் பொன் நிற பசலை பூத்த - யுத்4:42 5/4
பொன் ஊறி அன்ன பசப்பு - முத்தொள் 3/4


பசக்க-மன் பட்டு ஆங்கு என் மேனி நயப்பித்தார்
நன் நிலையர் ஆவர் எனின் - குறள் 119:9
நயந்தவர்க்கு நல்காமை நேர்ந்தேன் பசந்த என்
பண்பு யார்க்கு உரைக்க பிற - குறள் 119:1
முயங்கிய கைகளை ஊக்க பசந்தது
பைம் தொடி பேதை நுதல் - குறள் 124:8
பசந்தாள் இவள் என்பது அல்லால் இவளை
துறந்தார் அவர் என்பார் இல் - குறள் 119:8
நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனி வாரும் கண் - குறள் 124:2
நெருநற்று சென்றார் எம் காதலர் யாமும்
எழு நாளேம் மேனி பசந்து - குறள் 128:8
அவர் தந்தார் என்னும் தகையால் இவர்தந்து என்
      மேனி மேல் ஊரும் பசப்பு - குறள் 119:2
உள்ளுவன்-மன் யான் உரைப்பது அவர் திறமால்
      கள்ளம் பிறவோ பசப்பு - குறள் 119:4
உவக்காண் எம் காதலர் செல்வார் இவக்காண் என்
      மேனி பசப்பு ஊர்வது - குறள் 119:5
விளக்கு அற்றம் பார்க்கும் இருளே போல் கொண்கன்
      முயக்கு அற்றம் பார்க்கும் பசப்பு - குறள் 119:6
புல்லி கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அ அளவில்
      அள்ளி கொள்வு அற்றே பசப்பு - குறள் 119:7
பசப்பு என பேர் பெறுதல் நன்றே நயப்பித்தார்
      நல்காமை தூற்றார் எனின் - குறள் 119:10
முயக்கு-இடை தண் வளி போழ பசப்பு உற்ற
      பேதை பெரு மழை கண் - குறள் 124:9
காண்க-மன் கொண்கனை கண் ஆர கண்ட பின்
      நீங்கும் என் மென் தோள் பசப்பு - குறள் 127:5
கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
ஒள்_நுதல் செய்தது கண்டு - குறள் 124:10
சாயலும் நாணும் அவர் கொண்டார் கைம்மாறா
நோயும் பசலையும் தந்து - குறள் 119:3

( நன்றி: http://sangamconcordance.in )

பசப்பு - புதிய பொருள்:

பசத்தல் என்னும் சொல் குறிக்கும் முதன்மைப் பொருள் ' கலங்குதல் / நெகிழ்தல் ' என்பது ஆகும்.

பசலை, பசப்பு ஆகிய சொற்கள் குறிக்கும் முதன்மைப் பொருள் ‘ கண்ணீர் ‘ ஆகும்.

இப் புதிய பொருட்கள் எவ்வாறு சரி என்பதைக் கீழே ஆதாரங்களுடன் காணலாம்.

நிறுவுதல்:

மேலே காட்டப்பட்ட பாடல்கள் அனைத்தையும் நோக்கினால் ஏறத்தாழ அவை அனைத்தும் காதல் பற்றிய பாடல்கள் என்று அறியலாம். அதிலும் குறிப்பாக காதலன் காதலியை விட்டுப் பிரிகின்ற அல்லது பிரிந்த சூழலைப் பற்றிப் பாடுபவை. காதலன் காதலியை விட்டுப் பிரியும் போது அல்லது பிரிந்த போது காதலி என்ன செய்வாள்?. அழுது புலம்புவாள். இது தான் உலகெங்கும் இன்றளவும் நடக்கின்ற நிகழ்ச்சி. இதைத் தான் பல சொற்களால் பலவிதமாகப் புலவர்கள் பாடி உள்ளனர்.

இதை விடுத்து காதலனின் பிரிவினால் காதலியின் மேனியில் நிறம் மாறியது என்பதோ பசுமையாகியது என்பதோ பொன்னிறமானது என்பதோ அழகுத் தேமல் உண்டானது என்பதோ நாம் எங்குமே காணாதவைகளாகும். இத்தகைய நிகழ்வுகள் உலக மாந்தர் எவருக்கும் ஒவ்வாதவை என்பதுடன் இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கைகள் சங்க காலத் தமிழ்ப் பெண்களை ஏதோ வேற்றுக்கிரகவாசிகள் போல நினைக்கச் செய்துவிடும்.

ஆக, பசப்பு, பசலை, பசத்தல் ஆகிய சொற்கள் யாவும் கண்கள் கலங்குவதை அதாவது அழுகையினைத் தான் குறித்து வந்திருக்கும் என்று முடிவு செய்யலாம். இக் கருத்தினை நிறுவும் முன்னர் பசலையின் தன்மைகளாக இலக்கியங்கள் காட்டும் கருத்துக்களையும் காணலாம்.

கண்ணுடன் தொடர்புடையது பசலை:

பசலையானது கண் என்னும் உறுப்புடன் தொடர்புடையது என்று கீழ்க்காணும் பாடல்கள் கூறுகின்றன.

ஆய்மலர் உண்கண் பசலை - அகநா.பா.எண்:52
என்செயப் பசக்கும் தோழி என் கண்ணே - ஐங்கு.பா.எண்.169
ஏதிலாளர்க்கு பசந்த என் கண்ணே - ஐங்கு.பா.எண்: 34
கொன்றைப் பூவின் பசந்த உண்கண் - ஐங்கு.பா.எண்: 500
ஆய்மலர் உண்கண் பசப்ப - ஐங்கு.பா.எண்: 242
உண்கண் பசப்பது எவன்கொல் அன்னாய் - ஐங்கு.பா.எண்: 24
பசப்பு அணிந்தனவால் மகிழ்ந என் கண்ணே - ஐங்கு.பா.எண்: 45
பல்இதழ் உண்கண் பசத்தல் மற்று எவனோ - ஐங்கு.பா.எண்: 170
பசக்குவ மன்னோ என் நெய்தல் மலர் அன்ன கண் - கலி.பா.எண்: 142
பொன்எனப் பசந்த கண் போது எழில்நலம் செல - கலி.பா.எண்: 77
பல்இதழ் மலர் உண்கண் பசப்ப - கலி.பா.எண்: 45
அரிமதர் உண்கண் பசப்ப - கலி.பா.எண்: 82
ஆய் இதழ் உண்கண் பசப்ப - கலி.பா.எண்: 112
பசலை ஆர்ந்தன குவளையங் கண்ணே - குறு.பா.எண்: 13
காமம்கொல் இவள் கண் பசந்ததுவே - நற்.பா.எண்: 35
பூப்போல் உண்கண் பசந்து - புற.பா.எண்:96
பசப்புற்றன பேதைப் பெருமழைக் கண் - திருக்குறள் பா.எண்: 1239
கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே - திருக்குறள் பா.எண்: ௧௨௪0

தம் மீது அன்புடையோர் தம்மைவிட்டுப் பிரியும்போது கண்கள் என்ன செய்யும்?. பொசுக்கென்று கலங்கி கண்ணீர் விடுமன்றோ. இதைத்தவிர இச் சூழலில் கண்கள் செய்யும் பணி வேறெதுவும் இல்லை. அதுவும் பெண்களைப் பொறுத்தமட்டிலும் கண்கள் அதிகம் துன்புறுவது அழுகையினால் தான். எனவே இப் பாடல்களில் வரும் பசலை / பசப்பு / பசத்தல் என்பவை அழுகையைத் தான் குறிக்கும் என்பதை உறுதியாகக் கூறலாம். இதனை மேலும் உறுதிப்படுத்த கீழ்க்காணும் சான்றுகளையும் காணலாம்.

பசத்தல் வினையின் பயன் என்ன?

மேற்பாடல்களில் கண்களானவை பசத்தல் தொழிலுடன் தொடர்புடையவை என்று கண்டோம். இனி, இத் தொழிலினால் விளையும் பயன் என்ன என்று அறிவதன் மூலம் பசத்தலின் உண்மைப் பொருளை உறுதிசெய்து கொள்ளலாம்.

பாடு இன்றி பசந்த கண் பைதல பனி மல்க – கலி – 16
(பொருள்: உறக்கமின்றி அழுத கண்களில் கண்ணீர் நிறைய .........)

நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனி வாரும் கண் - குறள் 124:2
( பொருள்: எம் காதலர் எமக்கு அருளாமையினை பிறர்க்கு உரைப்பது போல எம் கண்கள் அழுது நீர் சொரிகின்றன. )

நயந்தோர் உண்கண் பசந்து பனிமல்க - ஐங்கு.பா.எண்: 37
( பொருள்: காதலித்தாரின் மையுண்ட கண்கள் அழுது கண்ணீர் நிறைய .....)

மேற்காணும் பாடல்களில் வரும் ‘ பனி’ என்ற சொல்லுக்கு ‘ கண்ணீர் ‘ என்ற பொருள் இருப்பதாக அகராதிகள் கூறுகின்றன. அதுமட்டுமின்றி, கண்கள் பசக்கும்பொழுது கண்களில் கண்ணீர் பெருகுவதாக மேற்காணும் பாடல்கள் அனைத்தும் கூறுவதைக் காணலாம். இதிலிருந்து, கண்களின் பசத்தலாகிய தொழில் என்பது அழுகையினையே அன்றி வேறெதையும் குறிக்காது என்பது உறுதியாகிறது. இதை மேலும் சில உவமை விளக்கங்களுடன் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

பாசி போன்றது பசலை:

கீழ்க்காணும் குறுந்தொகைப் பாடல் பசலையினை பாசியுடன் ஒப்பிட்டுக் கூறுகிறது.

ஊர் உண் கேணி உண்துறை தொக்க
பாசி அற்றே பசலை காதலர்
தொடு_உழி தொடு_உழி நீங்கி
விடு_உழி விடு_உழி பரத்தலானே - குறு - 399.

பொருள்: ஊர் உண்ணும் நீரினை உடைய கிணற்றுக்கருகிலே தேங்கிய நீரில் படர்ந்திருக்கும் பாசியினைப் போல காதலர் என்னைத் தொடும்போதெல்லாம் நீங்கி, விடும்போதெல்லாம் கண்ணை மூடி மறைக்கின்றது கண்ணீர்.

இப்பாடலில் இருக்கும் அழகான உவமைகளைப் பாருங்கள். நீரினை கண்ணுக்கும், நீரின் மேல் படர்ந்திருக்கும் பாசியினை கண்ணின் மேல் ஊரும் கண்ணீருக்கும் ஒப்பிட்டுக் கூறுகிறார் புலவர். எவ்வாறெனில், ஏடு போல நீரின்மேல் மெலிதாகப் படர்ந்திருக்கும் பாசியினை விரலால் தொட்டால் பாசி விலகி தெளிவான நீர் தெரியும். விரலை எடுத்துவிட்டால், மறுபடியும் அந்த நீரை பாசி மூடி மறைத்துக்கொள்ளும். அதைப்போல, காதலன் காதலியைத் தனது விரலால் தொடும்போது, காதலியின் கண்ணீர் விலகி கண்கள் மகிழ்ச்சியால் ஒளிர, விரலை எடுத்தவுடன், மறுபடியும் கண்ணீர் பெருகி கண்ணை மறைத்ததாம். என்ன அழகான உவமை!.

இதே கருத்தினை கீழ்க்காணும் கலித்தொகைப் பாடலும் கூறுவதைப் பாருங்கள்.

விடு_வழி விடு_வழி சென்று ஆங்கு அவர்
தொடு_வழி தொடு_வழி நீங்கின்றால் பசப்பே – கலி - 130

இப் பாடல்களில் இருந்து இன்னொரு கருத்தும் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதாவது, பெண்களின் கண்களில் கண்ணீர் எப்போது வரும் எப்போது போகும் என்று யாராலுமே எதிர்பார்த்துச் சொல்லமுடியாது. காரணம், பெண்களுக்குப் பொதுவாக ஆண்களைக் காட்டிலும் இளகிய மனம் என்பதால் அவர்களால் பிரிவுத் துயரம் உள்பட எந்த ஒரு துயரத்தையும் தாங்க முடியாது. துன்பத்தின்போது கண்களில் குபுக்கென்று தோன்றி பெருக்கெடுத்து ஓடும் கண்ணீர், சமாதானமாகிவிட்டாலோ, மகிழ்ச்சி வந்துவிட்டாலோ, இருந்த இடம் தெரியாமல் மாயமாய் மறைந்துவிடும். பெண்களுக்கே உண்டான இச் சிறப்புப் பண்பினை திருவள்ளுவரும் உறுதிப்படுத்துகிறார். அதனைக் கீழே காணலாம்.

 இருள் போன்றது பசலை:

விளக்கு அற்றம் பார்க்கும் இருளே போல் கொண்கன்
முயக்கு அற்றம் பார்க்கும் பசப்பு - குறள் 119:6

பொருள்: விளக்கு அணைவதை எதிர்பார்க்கும் இருளினைப் போல, காதலனின் தீண்டல் நீங்குவதை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது கண்ணீர்.

இப் பாடலில் வரும் அழகான உவமைகளைப் பாருங்கள். விளக்கினை கண்ணுக்கும், விளக்கினைச் சூழும் இருளுக்குக் கண்ணைச் சூழ்கின்ற கண்ணீருக்கும், விளக்கின் ஒளியினை அன்பினுக்கும் உவமையாக்கி இருக்கிறார் வள்ளுவர். எவ்வாறெனில், விளக்கை ஏற்றியதும் விளக்கில் தோன்றும் ஒளியானது இருளைத் தூரமாக ஓட்டிவிடும். சற்றுநேரம் கழித்து, விளக்கின் ஒளி அணைந்ததும், விளக்கினை மீண்டும் இருள் சூழ்ந்துவிடும். அதைப்போல காதலரின் அன்புமிக்க தீண்டலால் காதலியின் கண்ணீர் நீங்கி, கண்கள் மகிழ்ச்சியால் விளக்கு போல ஒளிர, அன்பு நீங்கியதும் மறுபடியும் இருளாகிய கண்ணீர் பெருகி கண் ஆகிய விளக்கு அணைந்துவிடும். எவ்வளவு அழகான உவமை இல்லையா ?

இதை இன்னொரு கோணத்தில் இருந்துபார்த்தால் ஒரு புதிய கருத்து முகிழ்க்கும். அதாவது, விளக்கினை இருள் சூழ்வது இயல்புதான் என்றாலும் விளக்கு எப்போது அணைந்தது இருள் எப்போது சூழ்ந்தது என்று பிரித்துக் கூறமுடியாத அளவில் இரண்டு செயல்களுமே ஒரே நேரத்தில் நடக்கும் இல்லையா?. இதனை பெண்களின் கண்ணீருடன் ஏற்றிக் கூறியதில் இருந்து, பெண்களுக்குத் துயர எண்ணம் தோன்றிய அளவிலேயே கண்ணீரும் தோன்றிவிடும் என்னும் கருத்து பெறப்படுகிறது..

இக் கருத்தினை கீழ்க்காணும் குறளின் மூலம் அவரே உறுதிப்படுத்துவதைப் பாருங்கள்.  

புல்லிக் கிடந்தேன் புடைபெயர்ந்தேன் அவ் அளவில்
அள்ளி கொள்வு அற்றே பசப்பு - குறள் 119:7

பொருள்: காதலருடன் சேர்ந்து இருந்தேன். சற்றே நகர்ந்தேன். அம்மாத்திரையில், கண்ணீர் என்னை அள்ளிக் கொண்டது.

காதலரை விட்டு நகர்ந்த அந்த மாத்திரையிலேயே கண்ணீர் தோன்றியதாகக் கூறுகிறாள். இச் செயல், பெண்கள் தமது காதலரின் / கணவரின் மேல் வைத்திருக்கும் அளவிறந்த அன்பினைக் காட்டுகிறது. அன்பு நிறைந்த மனதில் அழுகையும் உண்டு என்று இதன்மூலம் உறுதியாகிறது. இதை ஏற்கெனவே அன்புடைமை அதிகாரத்திலும் வள்ளுவர் கூறிவிட்டார்.

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்குந்தாழ் ஆர்வலர்
புன்கணீர் பூசல் தரும்.

மேகம் போன்றது பசலை:

பெண்களின் கண்களில் தோன்றும் கண்ணீரை மேகத்துடன் ஒப்பிட்டுக் கூறுகிறது சிந்தாமணியின் கீழ்க்காணும் பாடலொன்று.

பனி கொள் மா மதி போல் பசப்பு ஊர யான் - சிந்தா:6 1510/3

பொருள்: நிலவினை மேகம் மறைப்பதுபோல கண்களில் கண்ணீர் பெருக...........

இப் பாடலில், நிலவினை கண்ணுக்கும், நிலவினை மறைக்கும் மேகத்தினை கண்ணை மறைக்கும் கண்ணீருக்கும் உவமையாகக் கூறியிருக்கிறார் திருத்தக்கத் தேவர். நிலவினை மேகங்கள் அடிக்கடி மூடி மறைப்பதும் பின்னர் அம் மறைப்பு விலகுவதும் வழக்கம். அதைப்போல அப் பெண், தனது துயரத்தை நினைத்து நினைத்து விட்டுவிட்டு அழும்போது கண்ணீர் பெருகி கண்ணை மறைப்பதும் விலகுவதுமாக இருப்பதாக இப்பாடல் கூறுகிறது.

பாலாடை போன்றது பசலை:

கீழ்க்காணும் நற்றிணைப் பாடலொன்று, பசலையினை பாலின் மேல் தோன்றும் ஆடையுடன் ஒப்பிட்டுக் கூறுவதைப் பாருங்கள்.

அடு பால் அன்ன என் பசலை மெய்யே - நற் 175/9
( பொருள்: காய்ச்சும் பாலின் மேல் தோன்றும் ஆடையினைப் போல கண்களின் மேல் தோன்றும் கண்ணீர்....)

இப் பாடலில் கண், ஆடை போன்ற சொற்களை நேரடியாகக் கூறாமல் உய்த்துணர வைத்துள்ளார் புலவர். பாலினைக் கண்ணுக்கும், பாலின் மேல் தோன்றும் ஆடையினைக் கண்ணின் மேல் தோன்றும் கண்ணீருக்கும், பாலாடை தோன்றக் காரணமான வெப்பத்தினை கண்ணீர் தோன்றக் காரணமான துயரத்திற்கும் உவமையாக்கிக் கூறியுள்ளார். அதாவது, வெப்பமூட்டும் பொழுது பாலின்மேல் ஆடை தோன்றிப் படர்வதைப் போல, துயரத்தின்போது கண்ணின் மேல் கண்ணீர் தோன்றிப் பரவுவதாக இப்பாடல் கூறுகிறது. மிக அழகான உவமைதான் இல்லையா?.

நிறமற்றது பசலை:

பசலை என்பது கண்ணீரையே குறிக்கும் என்று முன்னர் பல பாடல்களின் மூலமாகக் கண்டோம். இக் கண்ணீர் நிறமற்றது என்று நம் அனைவருக்கும் தெரியும். இதைக் கீழ்க்காணும் கம்பராமயாணப் பாடலும் உறுதிசெய்கின்றது.

இல் நிற பசலை உற்று இருந்த மாதரின் - கிட்:10 116/2

இதனை, நிறம் இல் பசலை என்று மாற்றிப் பொருள்கொள்ள வேண்டும். அதன்படி இதன் பொருளானது, ‘ நிறம் அற்ற கண்ணீரைக் கொண்டிருந்த பெண்களின்.....’

கண்ணீருக்கு வண்ணம் இல்லை என்றால், கீழ்க்காணும் பாடல்களில் பொன் போன்ற பசலை, பீர் மலர் போன்ற பசலை, கொன்றைப் பூ போன்ற பசலை என்ற உவமைகள் கையாளப்பட்டுள்ளனவே, இது ஏன்? என்ற கேள்வி எழலாம். இக் கேள்விக்கான விடையினைக் கீழே காணலாம்.

கொன்றை பூவின் பசந்த உண்கண் - ஐங் 500/1
பொன் என பசந்த கண் போது எழில் நலம் செல - கலி 77/12
பீர் அலர் போல பெரிய பசந்தன - கலி 143/49,50
பீர் இவர் மலரின் பசப்பு ஊர்ந்தன்றே - நற் 197/2
பொன் நேர் பசலை பாவின்று-மன்னே - அகம் 172/18
பொன் ஏர் பசலை ஊர்தர பொறி வரி - அகம் 229/13
பொன் தெளித்து எழுதி அன்ன பூம் புற பசலை மூழ்கி - சிந்தா:1 371/2
பொன் ஊறி அன்ன பசப்பு - முத்தொள் 3/4

பொதுவாக, பெண்கள் தம் கண்களைப் பல வண்ணங்களால் மை பூசி அலங்காரம் செய்திருப்பர் என்பது நம் அனைவருக்கும் தெரியும். இவ் வண்ணங்களில் அதிகம் பயன்படுத்தப் படுவது மஞ்சள் நிறம் என்பதே உண்மை. இதைப் பற்றி ஏராளமான பாடல்கள் உள்ளன. இம் மஞ்சள் நிறத்தினை தங்கத்துடனும், பீர்க்கங்கொடியின் மஞ்சள் பூவுடனும், கொன்றை மரத்தின் மஞ்சள்நிறப் பூவுடனும் ஒப்பிடுவது இலக்கிய வழக்கம். இப்படிப் பொன்நிறம் பூசப்பட்ட கண்களில் அரும்பும் கண்ணீரானது, தனக்கென ஓர் நிறமும் இன்மையால், தன்னைச் சுற்றியுள்ள மஞ்சள் வண்ணத்தினை தனக்குள் பிரதிபலித்து தன்னையும் அதே வண்ணத்தில் காட்டும். வெளியில் இருந்து காண்போருக்கு, பொன் நிறத்தில் கண்ணீர் பூப்பதாகத் தோன்றும். இதைத்தான் கொன்றைப் பூவுடனும், பீர்க்க மலருடனும், பொன்னுடனும் ஒப்பிட்டு மேற்காணும் பாடல்களில் பாடியுளளனர்.

பசலையால் நிறம் மாறும் கண்:

பசலைக்கு நிறம் இல்லை என்று மேலே கண்டோம். ஆனால் தொடர்ச்சியான பசலையால் அதாவது தொடர்ந்து அழுவதால் கண்களுக்கு என்னாகும்?. கண்கள் சிவப்படையும். இதைக் கீழ்க்காணும் பாடல்வரி உணர்த்துகின்றது.

பசந்தனள் பெரிதெனச் சிவந்த கண்ணை - ஐங்கு.பா.எண்: 366
( பொருள்: அழுது அழுது பெரிதாய்ச் சிவந்த கண்ணினை....)

பசப்புதலும் ஏமாற்றுதலும்:

இதுவரை கண்டவற்றில் இருந்து, பசப்பு என்பது துயரத்தால் கண் கலங்கி அழுவதைக் குறிக்கும் என்று அறிந்தோம். இப் பொருளில் இருந்து ‘ ஏமாற்றுதல் ’ என்ற புதிய பொருள் எவ்வாறு பிறந்தது என்று இங்கே காணலாம்.

நீர்நில வாழ்வனவற்றில் முதலைகள் ஆற்றல் மிக்கவை. இவை பிற உயிரினங்களை வேட்டையாடும் போது சில தந்திரங்களைச் செய்யுமாம். குழந்தை அழுவதுபோல ஓசை எழுப்புவதும், வாயைத் திறந்துவைத்துக்கொண்டு கண்ணீர் விடுவதும் அத் தந்திரங்களில் அடங்கும். இதை உண்மை என்று எண்ணி யாரேனும் அருகில் சென்றால் அவர்கள் கதை முடிந்துவிடும்.

இப்படித்தான் முதன்முதலில் துயரத்துடன் கூடிய அழுகையினையே குறித்துவந்த பசப்பு என்னும் சொல் நாளடைவில் முதலைகளால், துயரமற்ற ஒரு பொய்யான அழுகையினையும் ஏமாற்றுதலையும் குறிக்கப் பயன்படலாயிற்று.    

முடிவுரை:


பசப்பு, பசலை, பசத்தல் ஆகிய மூன்று சொற்களும் பயன்படும் நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களை மேலே கண்டோம். இப் பாடல்களை நோக்கினால் இன்னொரு உண்மையும் விளங்கும். அதாவது, இந்த மூன்று சொற்களுடன் நுதல், மேனி, தோள், ஆகம், கூந்தல், முகம், முலை ஆகிய சொற்களும் இணைந்தே பயன்படுத்தப் பட்டிருப்பதைக் காணலாம். இதிலிருந்து இந்தச் சொற்கள் அனைத்தும் கண்ணுடன் தொடர்புடையனவாகத் தான் இருக்க வேண்டும் என்னும் கருத்து பெறப்படுகிறது. இக் கருத்தினை அடிப்படையாகக் கொண்டே அடுத்து வரும் ஆய்வுக் கட்டுரைகள் அனைத்தும் எழுதப்படுகின்றன. இக் காரணம் பற்றியே இக் கட்டுரையில் பசப்புடன் தொடர்புடைய அனைத்துப் பாடல்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

மேலும், தமிழில் 'அழுகை, கண்ணீர்‘ ஆகிய பொருட்களில் பயன்பட்டு வந்த பசப்பு என்ற சொல் கன்னடத்தில் 'வடிதல்' என்ற பொதுப்பொருளில் பயன்படுத்தப் படுகிறது. கண்ணில் இருந்து நீர் வடிதலை ' கண்ணீரு பசத்தே' என்று கூறுவர். சோறு சமைத்த பின்னர் அதிலிருந்து வடித்த நீரை 'பசகஞ்சி' (வடித்த கஞ்சி) என்று சொல்கின்றனர். இப்படி வடித்த நீர் கெட்டியானதும் ஒட்டும் தன்மை பெற்றுவிடும். இதுவே பின்னாளில் 'பசை' என்றானது. 

=========================== வாழ்க தமிழ் ======================

4 கருத்துகள்:

  1. பசலை என்பது அழுவதோ அல்லது ஒழுகுவதோ என்று எப்படி அகும்? கலங்குவது என்று வேண்டுமானால் கொள்ளலாம்.

    உ-ம் குறுந்தொகை 399-ல் பாசியற்றே பசலை காதலர் என்ற சொற்றொடர் அழுவதை சுட்டுவதல்ல ஆனால் கண்கள் கலங்குவதை சுட்டுவது. பாசி என்பது கேணியின் அழுகையல்லவே? பாசியுற்றால் தண்ணீர் கலங்கியிருப்பதாக அல்லவா அறிகிறோம்?

    பதிலளிநீக்கு
  2. கிருஷ்ணன் ஐயா, குறுந்தொகை 399 இன் பொருள்: தொடும்போதெல்லாம் பாசி விலகி நீர் தெரிய விடும்போதெல்லாம் பாசி மூடி நீரை மறைப்பதைப் போல என் காதலர் என்னைத் தொடும்போதெல்லாம் என் கண்ணை மறைத்திருந்த கண்ணீர் விலகி அவர் என்னை விட்ட போதெல்லாம் கண்ணீர் மூடி என் கண்ணை மறைக்கிறது. பசலை என்றால் அழுகை அல்லது கண்ணீர் என்ற பொருள் இப்போது பொருந்துகிறதா?

    பதிலளிநீக்கு
  3. www.Tamilers.com

    You Are Posting Really Great Articles... Keep It Up...

    We have launched a Tamil Bookmarking site called "www.Tamilers.com" which brings more traffic to all bloggers

    தமிழர்ஸ்.காம் தளத்தில் உங்கள் வலைப்பக்கத்தை இணைத்து உலக தமிழர்களை சென்றடையுங்கள்.

    அழகிய வோட்டு பட்டையும் இனைத்துக்கொள்ளுங்கள்

    தமிழர்ஸின் சேவைகள்

    இவ்வார தமிழர்

    நீங்களும் தமிழர்ஸ் டாட்காமின் இவ்வார தமிழராக தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்... இவ்வார தமிழர் பட்டை உங்கள் தளத்தின் டிராபிக்கை உயர்த்த சரியான தேர்வு.

    இவ்வார தமிழராக நீங்கள் தேர்ந்து எடுக்கப்படும் போது, அனைத்து பதிவர்களின் பதிவுகளிலும் மின்னுவீர்கள். இது உங்களது பதிவுலக வட்டத்தை தாண்டி உங்களுக்கு புதிய நண்பர்களையும், டிராபிக்கையும் வர வைக்கும்

    இவ்வார தமிழர் பட்டையை இது வரை 40 பிரபல பதிவர்கள் இணைத்துள்ளார்கள் நீங்களும் சுலபமாக நிறுவலாம்.

    இவ்வார தமிழரை இணைக்க இந்த சுட்டியை சொடுக்குங்கள்

    இணைத்துவிட்டு எங்களுக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் அல்லது ஒரு பின்னுட்டம்

    சிறந்த தமிழ் வலைப்பூக்கள்

    Add your Blog to Top Tamil Blogs - Powered by Tamilers.
    It has enhanced ranking system. It displays all stas like Hits Today, Rank, Average hits, Daily status, Weekly status & more.

    This Ranking started from this week.So everyone has the same start line. Join Today.

    "சிறந்த தமிழ் வலைப்பூக்கள்" தளத்தில் உங்கள் பிளாக்கையும் இணைத்து வலைப்பூவிற்கான வருகையை அறிந்து கொள்வதுடன், உங்கள் வலைப்பூவின் ரேங்கையும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

    இநத வாரம் தான் இந்த ரேங்கிங் தொடங்கியது, எனவே எல்லா பிளாக்கும் ஒரே கோட்டில் இருந்து ஆரம்பம் ஆகிறது. உடனே இணையுங்கள்

    சிறந்த வலைப்பூக்களில் சேர இந்த சுட்டியை சொடுக்குங்கள்

    இன்னும் பல சேவைகள் வரப்போகுது, உடனே இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். இது உலக தமிழர்களக்கான தளம்.
    உங்கள் ஆலோசணைகளும் கருத்துகளும் services@tamilers.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு வரவேற்க்க படுகின்றன.

    நன்றி
    உங்கள் ஆதரவு, அன்பு மற்றும் தமிழுடன்
    தமிழர்ஸ்
    தமிழர்ஸ் பிளாக்

    பதிலளிநீக்கு
  4. அன்பு வேந்தன்சரவணன் அவர்களுக்கு,
    பண்டைக்கால வழக்கில் "நாற்றம் எங்கிருந்து வருகிறது?" என்பது பொதுவில் சுட்டப்பட்டது. ஆனால்
    இன்று வழக்கில் கெட்டநாற்றம் என ஒரு பொருளில் மட்டும் பயின்று வரும் சொல்லாக மாறிவிட்டது.
    முன்பு இலக்கியதில் பசப்பு என்ற சொல், அழுகை,கண்ணீர் என்று சுட்டிவந்தாலும் இன்று அதற்கு பொய்மை என்றும் பொருள் கொள்ளலாம்.
    எ.கா.:முதலைப்பசப்பு(முதலைக்கண்ணீர். எனவே இந்நாளில் அகராதி சுட்டும் பாசாங்கு, ஏமாற்று சரியே.
    நாட்டு வழக்கில் வயல்வெளிகளில் இன்றும் பயின்று
    வருகிறது பசப்பு.பயிரின் செழுமையான வளர்ச்சியை
    "பயிர் பசப்பாக உள்ளதே" எனும் பேச்சும், பச்சை குன்றி நோய்வாய்ப்பட்ட பயிரை, "என்ன பயிர் பசலையாக் உள்ளதே" எனும் பேச்சும் வேளாண்மக்கள் கூறுவதுண்டு.
    சொல்வழக்கு முந்தியது, அகராதி பிந்தியது.சொல்வழக்கு காலத்தால் தாக்கம் பெரும், அதற்கு ஏற்ப அகராதி ஆக்கம் பெரும்.
    எனவே இலக்கிய வழக்கில் பசப்பு ஓர் பொருளைச் சுட்டினாலும் காலத்தால் சொல்வழக்கு புதுப்பொருள்
    பெருவது வளர்ச்சியே.
    முடிவாக, இலக்கியப்பசப்பும், இற்றையபசப்பும் தமிழுக்குத் தேவையே.
    அன்புடன்,
    மீ.க.

    பதிலளிநீக்கு

உங்கள் கருத்துக்களைத் தமிழில் தட்டச்சு செய்யும் வழி:
வலப்பக்கத்தில் உள்ள பகுதியில் தமிழ் ஒலிகளை ஆங்கில எழுத்துக்களில் அசசடித்து நகல் செய்து இங்கே ஒட்டலாம்.